Ο Κώστας Λινοξυλάκης, του ήθους και του γηπεδικού πάθους

Εάν η Αθήνα είχε σήμερα νησίδες με χωράφια, με τις τσουκνίδες ξεριζωμένες, όπου δυο πέτρες, μία από εδώ, μία από εκεί, χρησίμευαν για δοκάρια, σαματατζίδικα αγόρια με κοντά παντελόνια, μισολιωμένα παπούτσια (ακόμα ένας πόνος των γονιών) και ματωμένα γόνατα, αυτές οι αλάνες θα ήταν αυτές τις ημέρες κλειστές. Λόγω πένθους. Μα, πεθαίνουν οι βράχοι; Θα […]

Continue Reading