Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Αθλητισμός

Η ζωή είναι συνυφασμένη με την κίνηση, είναι το διακριτό χαρακτηριστικό των εμβίων όντων ανώτερης βιολογικής λειτουργίας.  Η κίνηση ανατροφοδοτεί την υγεία σύμφωνα με όλες τις επιστημονικές τεκμηριώσεις. Αυτό όμως που ξεχωρίζει στον πολιτισμένο άνθρωπο είναι η συστηματική επιστημονικά ορθή εφαρμογή της άθλησης η οποία καλύπτει πλήρως την έννοια κίνηση. Έτσι λοιπόν η εισήγησή μας περιστρέφεται γύρω από τους άξονες άθληση – υγεία – αγώνας ορίζοντας την άθληση ως τον επιστημονικά εξειδικευμένο όρο που περιγράφει την οργανωμένη με συγκεκριμένους κανόνες κίνηση των μελών του σώματος. 

 Τον όρο υγεία δεν χρειάζεται να την ορίσουμε διότι όλοι αντιλαμβάνονται το περιεχόμενο της λέξεως έστω και συμβατικά. Βεβαίως οφείλουμε να ορίσουμε το γιατί επιλέξαμε την λέξη ‘’συμβατικά’’. Αυτό διότι θεωρούμε ότι ο σημερινός ‘’αστικός άνθρωπος’’ έχει εκφυλιστεί βιολογικά και ο φερόμενος ως πολιτισμός μας, στηρίζεται στην τεχνολογική υποβοήθηση των μετακινήσεών μας κατά παρά φύση τρόπο, σύμφωνα με τον άνθρωπο ως φυσικό όν εντός της φύσεως.  Επίσης η υπερχρήση των φαρμάκων έρχεται σε πλήρη αντίθεση με φυσιολογική διατήρηση της υγείας των ανθρώπων επί χιλιετηρίδες. Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο διότι αυτό θα εκτρέψει την εισήγησή μας σε διαφορετικό κλάδο επιστήμης. Εμείς θα εξετάσουμε τώρα την σύνδεση της καλής υγείας με την πρόληψη υπέρ αυτής και πώς αυτή επιτυγχάνεται με την άθληση και ειδικότερα με τον αθλητικό αγώνα.

 Όλοι μας όταν ακούμε τον όρο αθλητικός αγώνας πάει συνήθως σε κάποιο αγώνα ομαδικού κυρίως αθλήματος. Η δική μου επιστημονική τοποθέτηση είναι αρκετά διαφορετική. Αυτό διότι ο αγώνας οφείλει να ξεχωρίζει τους νικητές με απόλυτο και αντικειμενικό τρόπο. Κάτι που πόρρω απέχει από την ‘’γηπεδική’’ πρακτική. Ορθότερη ορολογία κατά την αυστηρά αντικειμενική κρίση θα ήταν το ‘’ομαδικά αθλητικά θεάματα’’ για όλα τα ονομαζόμενα ομαδικά αθλήματα. Διότι απαιτούν κάποιες ικανότητες από τους συμμετέχοντες παίκτες αλλά το αποτέλεσμα καθορίζεται εφ’ ενός από το διαθέσιμο έμψυχο δυναμικό της ομάδας και την προετοιμασία του και αφ’ εταίρου από το αποτέλεσμα της δίκαιης διαιτησίας. Όπως όλοι αντιλαμβάνονται εύκολα σε όλα αυτά εισέρχεται ο υποκειμενικός παράγοντας τόσο των προπονητών όσο και των διαιτητών.

 Έχουμε ιερά υποχρέωση ως ανθρωπιστές πρωτίστως να επαναπροσδιορίσουμε τον αθλητικό αγώνα στο ορθό, στο λογικό, στο μέτρο. 

 Ο αγώνας από μόνος του προδιαθέτει για μια οριακή απόδοση του ανθρώπου σωματική και ψυχική πρωτίστως και κατά δεύτερο λόγο πνευματική. Αρχίζοντας από αυτό το τελευταίο οφείλουμε να επισημάνουμε ότι χωρίς πνευματική ενέργεια δεν γίνεται βελτίωση στην στρατηγική που καταστρώνεται σε έναν αγώνα, ούτε επιτυγχάνεται βελτίωση στην τεχνική εκτέλεση των κινήσεων ειδικά σε αθλήματα με πολυσύνθετες κινήσεις.

 Η ψυχική ενεργοποίηση είναι απαραίτητη για υψηλή αγωνιστική απόδοση και σφυρηλατείται μέσα από εκατοντάδες αγωνιστικές αναμετρήσεις. Θεωρούμε ως κορυφαία την ψυχική ισχύ για το τελικό αποτέλεσμα ενός αγώνα και εδώ μπορούμε να κάνουμε έναν παραλληλισμό με την έκβαση μίας μάχης στο θέατρο του πολέμου, με την επίσης πολύ υψηλή ψυχική δύναμη που απαιτείται για την νικηφόρα έκβαση της μάχης. Στο σημείο αυτό μπορούμε επίσης να ανατρέξουμε στην μακραίωνη Ελληνική ιστορία με πάρα πολλά παραδείγματα αναφορικά με το θέμα των τελικών εκβάσεων των μαχών σε συνάρτηση με την ψυχική μας δύναμη ως έθνος. Επίσης οφείλουμε να αναφέρουμε την εντολή – χρησμό του Μαντείου των Δελφών κατά το ερώτημα του Λυκούργου εκ Σπάρτης ενός εκ των επτά σοφών, στο τι πρέπει να κάνουν οι Έλληνες για να σταματήσουν τις εμφύλιες διαμάχες τότε τον 7ο αιώνα π.χ. Η απάντηση ήταν ‘’να επαναφέρετε τα ΟΛΥΜΠΙΑ’’. Δηλαδή τους γνωστούς σε όλους μας Ολυμπιακούς αγώνες.  Το δίδαγμα των προγόνων μας είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρο διότι έχουμε φθάσει σχεδόν στον πάτο και το μόνο που μας λείπει για να εξαφανισθούμε από τον χάρτη είναι μια εμφύλια σύρραξη.

 Πέραν όμως αυτών η συμμετοχή μας σε έναν αθλητικό αγώνα προσφέρει τα μέγιστα στην σωματική υγεία διότι μας αναγκάζει να έχουμε μια επιστημονικά σφαιρική σωματική προετοιμασία και να διατηρούμε έτσι την σφριγηλότητα του σώματος. Δηλαδή μια μόνιμη ανατροφοδότηση όλων των βιολογικών συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού και ιδιαίτερα το ανοσοποιητικό μας σύστημα όπως μας αποδεικνύουν αρκετές επιστημονικές έρευνες. Μια προετοιμασία με βάθος χρόνου που μετατρέπεται σε τρόπο ζωής. Άνευ αγώνων όμως δεν ενεργοποιείται στο σύνολό του ο άνθρωπος ως ψυχοσωματικό όν.

Κώστας Τουρναβίτης

manager sports activities and sports facilities

& τηλεοπτικές παραγωγές
www.hellenicmotors.com

https://www.linkedin.com/pulse

https://www.facebook.com/

Tagged