Ανάγκη Παρεμβάσεως στην Αρχαία Δεξαμενή στον Προφήτη Ηλία Πειραιώς

Αρχαιολογία Ιστορία Πολιτισμός

Πολλά έχουν γραφθεί ή ειπωθεί για την άγνωστη υπόγεια Αθήνα. Στοές που ξεκινούν από την Ακρόπολη και φθάνουν μέχρι την δεξαμενή του Αδριανού ή τον Πειραιά, αρχαίοι υπόγειοι ναοί που χρησιμοποιούνταν ακόμη και από Χριστιανούς κατά τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, αρχαία εργαστήρια περίφημων τεχνητών, μέχρι και μυστικές διεξόδους του ανακτόρου του βασιλέως Όθωνος του Α΄ στο υπόγειο σύστημα των κατακομβών της Πρωτεύουσας. Όλες αυτές οι «ιστορίες» έχουν πυροδοτήσει ένα έντονο ενδιαφέρον από νέους ανθρώπους, οι οποίοι συστήνουν ομάδες αστικής σπηλαιολογίας και αναζητούν να φέρουν εις την επιφάνεια τα μυστικά της αρχαίας και σύγχρονης υπόγειας Αθήνας. Χάρις στην τόλμη και το ενδιαφέρον των «ερασιτεχνών» αυτών αρχαιολόγων, χαρτογραφούνται σιγά σιγά στην λαϊκή συνείδηση μνημεία τα οποία υπέστησαν εγκληματικές παρεμβάσεις και καταδικάστηκαν στην αιώνια λήθη και στην βραδεία αποσύνθεση.
Ένα από αυτά τα καταδικασμένα μνημεία βρίσκεται μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από το Πανεπιστήμιο Πειραιώς, στην κορυφή του λόφου του Προφήτη Ηλία, ο οποίος ήταν γνωστός στην αρχαιότητα ως λόφος της Μουνιχίας. Κάτω από το άλσος της Καστέλας, πίσω από μια εγκαταλελειμμένη δεξαμενή που κατασκευάστηκε πιθανότατα κατά την αυγή του 20ου αιώνος, βρίσκεται μια Αρχαία Δεξαμενή της ένας μέρος καταστράφηκε για να «φιλοξενηθεί» η σύγχρονη αδελφή της. Η δεξαμενή βρίσκεται στην διασταύρωση της οδού «Καραολή & Δημητρίου» και Ρήγα Φεραίου, στην στάση του λεωφορείου 915, «Πιπεριά». Για να βρει κάποιος την αρχαία δεξαμενή πρέπει να περάσει την περίφραξη της σύγχρονης δεξαμενής από την μεριά των σκαλιών, να εισέλθει στον προαύλιο χώρο της δεξαμενής και να προχωρήσει περιμετρικά της δεξαμενής μέσα από το σχίσμα μεταξύ του φυσικού τοιχώματος του λόφου και του τοιχώματος της δεξαμενής. Όταν ο επίδοξος εξερευνητής διανύσει μερικά μέτρα μέσα στο σχίσμα, θα του αποκαλυφθεί το εσωτερικό της αρχαίας δεξαμενής, η οποία έχει ίδια δομή με την δεξαμενή που ανακαλύφθηκε στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά.


Η αρχαία αυτή δεξαμενή αποτελεί πλέον μια μικρή χωματερή, όπου διάφοροι ασυνείδητοι εναποθέτουν εντός της ακόμη και καπό αυτοκινήτων! Τα τοιχώματα της δεξαμενής αρχίζουν να υποκύπτουν στον χρόνο και στην κακοποίηση. Οι δυο σήραγγες που είναι εμφανείς στον επισκέπτη, είναι γεμάτες με απορρίμματα κάθε είδους – μέχρι και έπιπλα βρίσκει κανείς εντός τους. Η μια σήραγγα που οδηγεί στο δεύτερο τμήμα της δεξαμενής, το οποίο βρίσκεται εντός του λόφου, είναι φραγμένη κατά ένα μεγάλο ποσοστό, ακόμη και από μπάζα κτηρίων. Αν κάποιος μπορέσει να συρθεί μέσα από τα χαλάσματα και τα έπιπλα στην σήραγγα, θα φτάσει αμέσως στο δεύτερο τμήμα το οποίο, ευτυχώς, είναι σαφώς σε πιο καλή κατάσταση.
Παρόμοιες δεξαμενές(ομβροδέκτες) έχουν αξιοποιηθεί ως μνημεία και είναι προσβάσιμα στο κοινό. Εξαιρετικό παράδειγμα αποτελεί η δεξαμενή του 5ου αιώνα π.Χ., η οποία βρίσκεται εντός του κτιρίου της Χριστιανικής Οργανώσεως Νέων Πειραιώς. Με έξοδα του κ. Γ. Ευαγγέλου, η δεξαμενή δέχθηκε συντηρητική φροντίδα, φωταγωγήθηκε, ανοίχθηκε δίοδος στον πάτο του μνημείο για πρόσβαση των επισκεπτών και φιλοξενεί κατά καιρούς ως επισκέπτες σχολεία και συλλόγους.
Η τοποθεσία της δεξαμενής που βρίσκεται στον Προφήτη Ηλία, είναι ιδανική για να αξιοποιηθεί το μνημείο ως αξιοθέατο ελεύθερης πρόσβασης. Η κατεδάφιση της ούτως ή άλλως παρατημένης σύγχρονης δεξαμενής και η αποκάλυψη, η συντήρηση και η φωταγώγηση της αρχαίας δεξαμενής, όχι μόνο θα δώσει μια ανάσα στο μνημείο αυτό και θα δημιουργήσει ένα δώρο στις μελλοντικές γενεές, αλλά θα προσδώσει και μια επιπλέον αξία στην περιοχή και τις περιουσίες που βρίσκονται εντός της.
Μετά την επανεκλογή της Δημοτικής Αρχής του δήμου Πειραιώς και δεδομένου του οικοδομικού οργασμού της τα τελευταία χρόνια, είναι ευκαιρία και επιτακτική ανάγκη, να υπάρξει ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας και της δημοτικής αρχής για την σωτηρία της αρχαίας αυτής δεξαμενής, και την αποκατάσταση του εγκλήματος που συνέβη στο παρελθόν.

Tagged