Αν πιστεύεις ότι όλοι χωράνε δεν έχεις καταλάβει γιατί σκόρπισε το ΠΑΣΟΚ

Πολιτικά Κόμματα
Αν πιστεύεις ότι όλοι χωράνε δεν έχεις καταλάβει γιατί σκόρπισε το ΠΑΣΟΚ

Η διαπίστωση του πολιτικού τέλους του παταγωδώς αποτυχημένου Ευάγγελου Βενιζέλου δεν είναι το μόνο θέμα που έχει καταντήσει πλέον κλισέ στη συζήτηση για την Κεντροαριστερά. Μια άλλη φράση που επαναλαμβάνεται συνεχώς, χωρίς καθόλου να μπορώ να την καταλάβω είναι αυτό το περίφημο «όλοι χωράνε», το οποίο το ακούω συνεχώς κι από παντού. Αναρωτιέμαι πραγματικά τι πιστεύουν αυτοί που το εκφράζουν.

Το 2009 το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου στο οποίο όλοι χωρούσαν, αν και μάλλον κακώς όλοι χωρούσαν, έλαβε 43,9% και τον Ιούνιο του 2013 το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου, στο οποίο επίσης πάλι όλοι χώρεσαν έλαβε 12,28%.

Την επόμενη μέρα της συντριβής, το ΠΑΣΟΚ σκόρπισε στους 5 ανέμους και έγινε μόδα η ίδρυση κόμματος ή κίνησης, όπως αναλύθηκε πριν και εδώ, από ανθρώπους που ακόμα κι αν διέθεταν κάποιο πολιτικό κεφάλαιο, κατάφεραν να σκορπίσουν το μεγαλύτερο μέρος του, μεθυσμένοι από τα χειροκροτήματα που ίδιοι χάριζαν στους εαυτούς τους, όταν κοιτάζονταν στον καθρέφτη.

Το 2012 λοιπόν το ΠΑΣΟΚ έχασε, εξαιτίας πολλών λόγων, πάνω από 30 μονάδες από την εκλογική του δύναμη. Με λίγα λόγια, ο ελληνικός λαός έδειξε σε κάποιους την πόρτα της εξόδου από την πολιτική ζωή του τόπου, δεν έδειξε με την ψήφο του ότι «όλοι χωράνε».

Το «όλοι χωράνε» που διατυπώνεται κυρίως για να μην διαταραχθούν οι κοινωνικές σχέσεις των διαφόρων στελεχών είναι εντελώς ανακόλουθο από τη λαϊκή ετυμηγορία. Πώς γίνεται να χωράνε στο ΠΑΣΟΚ κι αυτοί που ζήτησαν «συγγνώμη» από τον ελληνικό λαό για το Μνημόνιο αλλά και αυτοί που έφτυσαν αίμα για να σώσουν τη χώρα με το Μνημόνιο;

  • Πώς γίνεται να χωράνε και αυτοί που θυσιάστηκαν για την πολιτική ατζέντα του 2009-2011 μαζί με αυτούς που παραχώρησαν αυτή την ατζέντα στον τυχοδιώκτη Σαμαρά και του επέτρεψαν να κερδίσει τις εκλογές με βάση αυτήν;
  • Πώς γίνεται να χωράνε σε ένα κοινό εγχείρημα και εκείνοι που δεν προλάβαιναν να κοιμηθούν το 2009-2011 μαζί με αυτούς που τους έκαναν υψηλή κριτική από τα καφέ του Κολωνάκιου εκείνη την περίοδο και έχουν σήμερα καταλάβει ότι τη χώρα την έσωσε ο Σαμαράς;
  • Πώς γίνεται να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι οι άνθρωποι που τους έπνιξαν αδίκως τα σκατά της Μεταπολίτευσης μαζί με αυτούς που πάνε να ανασύρουν από το περιθώριο της πολιτικής ζωής τον Κώστα Σημίτη, το Νίκο Χριστοδουλάκη και το Νίκο Μπίστη ως «δικαιωμένους»; Δικαιωμένους για τι; Για το ότι δεν είδαν, δεν άκουσαν, δεν ξέρουν τίποτα για τον Τσοχατζόπουλο και τον Κάντα για τους οποίους βρέθηκαν να απολογούνται άνθρωποι που εκλέχθηκαν πρώτη φορά το 2007 και το 2009;

Πώς είναι δυνατόν να χωράνε όλοι, θύτες και θύματα; – Γιατί δεν διώχνουν τον Βενιζέλο σήμερα;

Τον τελευταίο καιρό έχω βαρεθεί να καταμετρώ δηλώσεις και υπονοούμενα ανθρώπων που λίγο-πολύ υποστηρίζουν ότι ο Βενιζέλος έχει τελειώσει, ότι είναι βαρίδι, ότι βλάπτει τον προοδευτικό χώρο κι ότι πρέπει να φύγει. Το παράδοξο είναι ότι όλα αυτά δεν τα λένε «εχθροί» του αποτυχημένου προέδρου του ΠΑΣΟΚ αλλά φίλοι του, ακόμα και υποψήφιοι «σωτήρες» του, ακόμα και άνθρωποι που στο παρελθόν τουλάχιστον τον φοβούνταν.

Προσωπικά, συμφωνώ με την παραπάνω συλλογιστική και έχω μάλιστα και την αίσθηση ότι το ΠΑΣΟΚ με έναν άλλον αρχηγό, ήδη από τον Μάιο του 2012 θα είχε πάει καλύτερα, κάτι που εξάλλου προκύπτει κι από το σύνολο των δημοσκοπήσεων. Το ακόμα καλύτερο είναι ότι και ο ίδιος ο Βενιζέλος δεν έχει διαψεύσει ούτε μισό σενάριο αποχώρησης του, έχει προαναγγείλει 1.000 φορές ότι θα τα βάλει με τους εσωκομματικούς αντιφρονούντες και δεν έχει πει λέξη και γενικά διατηρεί και ο ίδιος ένα κλίμα «έντιμης» αποχώρησης του, υπό το φόβο της συντριβής που ο ίδιος κυρίως προκάλεσε.

Το ερώτημα μου λοιπόν νομίζω ότι μοιάζει εύλογο: γιατί να μην φύγει ο Βενιζέλος ήδη από χθες από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ; Μπορεί να παραμείνει υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, όπως αντίστοιχα παρέμεινε πρωθυπουργός ο Κώστας Σημίτης το 2004. Η κυβερνητική σταθερότητα δεν θα κινδυνεύσει, πόσο μάλλον όταν το πολιτικό προσωπικό της Κεντροαριστεράς θα είναι απασχολημένο με την επόμενη μέρα του χώρου κι όχι με την ανατροπή της κυβέρνησης.

Ίσως βέβαια έχω μια απάντηση στο ερώτημα μου. Αν σήμερα φύγει ο Βενιζέλος από την ηγεσία του κόμματος, ακόμα κι ο τελευταίος περαστικός έξω από τη Χαριλάου Τρικούπη, γνωρίζει ότι θα μιλάμε πια για εντελώς διαφορετικά δεδομένα με εντελώς διαφορετικούς παίκτες, νέους και παλιούς.

Γιατί λοιπόν να μην ανοίξει το παιχνίδι όσο το δυνατόν νωρίτερα; Εντάξει, μπορεί για τον ΔΟΛ να γίνει λίγο πιο δύσκολο το να καθορίσει τις εξελίξεις αλλά φαντάζομαι ότι τώρα πια θα έχουν μάθει να χάνουν στη Μιχαλακοπούλου.

Πηγή: parapolitiki.com

Tagged